Ή αλλιώς πώς ο Έλληνας προβατοποιείται και κάνει το χαβαλέ του, πείθοντας τον εαυτό του ότι νοιάζεται για το περιβάλλον. Η Ελλάδα, λέει, είναι στις πρώτες θέσεις της κινητοποίησης για την «ώρα της γης», δηλαδή το 60λεπτο μεταξύ 20:30 και 21:30 του Σαββάτου 28/3 που οι Ελληνάρες οικολόγοι θα σβήσουν τα φώτα του σπιτιού τους και θα προσποιηθούν ότι έσωσαν τον κόσμο από την περιβαλλοντική καταστροφή.Κατανοήστε το επιτέλους. Πλην κάποιων πραγματικά φωτεινών εξαιρέσεων, ο Ελληνάρας στερείται παντελώς οικολογικής συνείδησης. Κι αν είναι πρώτος στην κινητοποίηση το Σάββατο, θα είναι γιατί θέλει να καθησυχάσει τον εαυτό του ότι «να, κι εγώ κάτι έκανα». Ναι, ρε μπούρδα Καραβάγγο, κάτι έκανες. Για μία ώρα. Ωραία, εύχομαι ύπνο ελαφρύ και θάνατο γλυκό.
Η υποκρισία περισσεύει. Το περιβάλλον, αν απειλείται, απειλείται από την έλλειψη περιβαλλοντικής συνείδησης. Η περιβαλλοντική συνείδηση έγκειται σε απλά καθημερινά πράγματα και όχι σε μαζικά ανέξοδα γλεντάκια, όπως η «ώρα της γης». Μακάρι όλες τις υπόλοιπες 23 ώρες του Σαββάτου να είχαμε συνείδηση και εκείνη τη συγκεκριμένη ώρα να βγάζαμε τα έσοδα της ΔΕΗ για τα υπόλοιπα δέκα χρόνια.
Και μια τελευταία σημείωση για να δείτε την υποκρισία που μας έχουν υποβάλει. Πέρυσι το νόμπελ Ειρήνης το πήρε ο Αλ Γκορ. Γιατί; Επειδή έβγαλε ένα βιβλίο, εκεί που ήταν ξεχασμένος από τον κόσμο, με τίτλο «An inconvenient truth», δείχνοντας τα χάλια του περιβάλλοντος. Ωραίος. Όμως, αυτός δεν ήταν αντιπρόεδρος των ΗΠΑ όταν (σαν χθες, 24/3) η χώρα του βομβάρδιζε τη Σερβία, άφηνε 1000 στρατιώτες και 2000 άμαχους νεκρούς, γεμίζοντας παράλληλα το Δούναβη με ραδιενεργές ουσίες; Φυσικά, οι ευαισθητοποιημένες οργανώσεις τύπου Green Peace τότε ποιούσαν την νήσσαν. Και τώρα τον βραβεύσαμε και τον κάναμε άνθρωπο. Συγχαρητήρια.
Η σωτηρία από ΟΠΑΠ-ΕΡΤ...
Σαν «μάννα εξ ουρανού» οι περισσότερες από τις μισές ομάδες της Α1 περιμένουν την πρώτη δόση από τον ΟΠΑΠ, καθώς η συμφωνία υπογράφηκε άρον-άρον, ώστε να ζεσταθούν τα άδεια ταμεία των ΚΑΕ. Επίσης, μέσα στις επόμενες μέρες θα καταβάλλει και η ΕΡΤ το πρώτο μέρος για τα τηλεοπτικά δικαιώματα των ομάδων που μεταδίδει (και τα πήρε ... με βαριά καρδιά) ώστε να υπάρξει και ουσιαστική (οικονομική) ανάσα σε όσους αναζητούν με το σταγονόμετρο τα έσοδα.
Για άλλη μια φορά το «δημόσιο χρήμα» θα είναι αυτό που θα σώσει τα προσχήματα και την όποια αξιοπιστία του πρωταθλήματος, που αδικείται κατάφωρα, καθώς σε αγωνιστικό επίπεδο είναι ένα από τα πιο σκληρά της Ευρώπης, αλλά σε όλα τα άλλα υστερεί και θυμίζει... τρίτο κόσμο.
Δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από την κριτική ενός ανθρώπου για το ίδιο του το συνάφι.
Το παρακάτω είναι από την Καθημερινή της Πέμπτης 22/1 και το είδα στο Mediablog. Αναδημοσιεύεται ως έχει.
Ευχαριστώντας, με αξιοπρέπεια, τους δημοσιογράφους, προφανώς ο κ. Περικλής Παναγόπουλος δεν είχε πλήρη εικόνα για το πώς χειρίστηκαν τα κανάλια την υπόθεσή του. Δεν είχε διαβάσει κάποιες εφημερίδες που, αφορμής δοθείσης, έκαναν κόσκινο την οικογενειακή του ζωή –προσθέτοντας άραγε τι στις διαπραγματεύσεις για την απελευθέρωσή του; Ούτε είχε ακούσει τα απίστευτα σενάρια που ενέπλεξαν με υπαινιγμούς στην απαγωγή του από άσπονδους επιχειρηματικούς εχθρούς του, μέχρι και συγγενικά του πρόσωπα (!).
Η κορυφαία, όμως, στιγμή της δημοσιογραφικής αυθαιρεσίας που για μία ακόμη φορά «τίμησε» τον κλάδο μας ήταν το βράδυ της Παρασκευής: Ο στημένος –επί μέρες– ρεπόρτερ έξω από τη «βίλα» του επιχειρηματία (η «βίλα» «πουλάει» περισσότερο από τον πεζό όρο «μονοκατοικία») μετέδωσε την πληροφορία ότι «μόλις προ ολίγου ήρθε εδώ ο Αττικάρχης». Το πάνελ του δελτίου εξανέστη. «Μα είναι δυνατόν να πηγαινοέρχεται ο Αττικάρχης στη “βίλα” και να το βλέπουν όλοι;», αναρωτήθηκε ο πρώτος. «Σαν περίεργες μού φαίνονται οι μέθοδοι της ΕΛ.ΑΣ.», αποφάνθηκε ο δεύτερος. Το λόγο πήρε ο παρουσιαστής υπερθεματίζοντας: «Θα πρέπει επιτέλους η αστυνομία να αποφασίσει», είπε: «Ή θα απομακρύνει τους δημοσιογράφους τρία τετράγωνα από τη βίλα ή θα γνωρίζουμε όλοι ποιοι βοηθούν στις διαπραγματεύσεις την κ. Παναγοπούλου».
Συγγνώμη για την αφελή ερώτηση, αλλά σε ποιον τηλεθεατή ήταν χρήσιμη η πληροφορία ότι ο Αττικάρχης πήγε το βράδυ της Παρασκευής στην οικία του κ. Παναγόπουλου; Νομίζω ότι οι μόνοι που πραγματικά θα ήθελαν να γνωρίζουν με πάσαν λεπτομέρεια τις κινήσεις του Αττικάρχη ήταν οι απαγωγείς. Και αυτούς –δόξα τω Θεώ– ορισμένα κανάλια «φρόντισαν» για μία ακόμη φορά να τους κρατούν πλήρως ενήμερους τόσο για τις μεθόδους εντοπισμού τους από την Αστυνομία, όσο και για τα λάθη στα οποία οι ίδιοι υπέπεσαν, προφανώς για να μην τα επαναλάβουν...
Εχω τη γνώμη ότι τούτη τη φορά, ως «σινάφι» χάσαμε όχι μόνον κάθε έννοια ηθικής και δεοντολογίας, αλλά ακόμη και της κοινής λογικής. Φτάσαμε στο σημείο να εγκαλούμε την αστυνομία ότι δεν απομακρύνει τους δημοσιογράφους από τις πηγές πληροφόρησης, παραγνωρίζοντας πλήρως ότι η ευθύνη του τι μεταδίδεται και τι όχι είναι απολύτως δική μας! Σημειωτέον δε ότι ο υπουργός Εσωτερικών είχε τηλεφωνήσει εξ αρχής στους ιδιοκτήτες των καναλιών, ζητώντας τους να χειριστούν προσεκτικά την υπόθεση, ενώ συστάσεις απηύθυνε η ΕΛ.ΑΣ. και στους αρμόδιους συναδέλφους.
Θα μπορούσα να τρέφω την ελπίδα όλα αυτά να αποτελέσουν κάποια στιγμή αντικείμενο σοβαρής συζήτησης στην ΕΣΗΕΑ. Αλλά μάλλον δεν απασχολούν τον πρόεδρό μας κ. Πάνο Σόμπολο ο οποίος ήταν και εκείνος στη βίλα, ντυμένος, μάλιστα, «Παπαστρούμφ», χάριν της τηλεθέασης δήθεν για να προστατευθεί από την καταρρακτώδη βροχή. Λες και σε ολόκληρο το Καβούρι δεν μπορούσε να βρει ένα στέγαστρο ή έστω μια ομπρέλα...
Αφήνω προς το παρόν το γεγονός ότι σε όλη αυτήν την καμπάνια του ΥΠΕΘΟ μοναδικός υπεύθυνος για τα χάλια των υποδομών, της Παιδείας, την ανεργία κ.α. είναι ο πολίτης, γιατί δε δίνει αρκετά, λες και δεν τον έχουν στύψει αρκετά σε διαχρονικό επίπεδο, λες και αυτοί που βγάζουν αυτές τις μαλακίες πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους. Αφήνω επίσης απ' έξω το γεγονός ότι αν δεν πλήρωνε ο μαλάκας ο πολίτης, δε θα μπορούσαν να φτιάξουν αυτές τις επικοινωνιακές μαλακίες που σίγουρα θα είναι υπερτιμολογημένες - όχι εκ του πονηρού, αλλά δείξτε μου έναν που παίρνει δουλειές με το δημόσιο και δεν πανηγυρίζει. Η κοπελίτσα της διαφήμισης είναι αξιοπρεπέστατη, αλλά με τις πίπες που (την έβαλαν να) λέει είμαι σίγουρος ότι τα τελευταία 20 χρόνια δεν έχει υπάρξει τηλεοπτικό πρόσωπο που να έχει φάει περισσότερες μούντζες. Στο κάτω κάτω, ρε ζώα, αυτά που δώσατε για να φτιάξετε την καμπάνια κι αυτά που δίνετε για την αγορά τηλεοπτικού χρόνου σε ζώνες prime time, δώστε τα να φτιάξετε όλα αυτά που μας στερείτε και που λέτε ανερυθρίαστα ότι ευθυνόμαστε εμείς γι' αυτό.
Μάααααλιστα…
Και ερωτώ.
Ερωτώ, λέγω.
Έστω φαρμακοποιός.
Έστω φαρμακοποιός συμβεβλημένος με το Δημόσιο.
Έστω η κοπελίτσα που μπήκαμε τις προάλλες στο φαρμακείο της μαζί με τη δική μου κοπελίτσα. Που πήρε πριν 10 ημέρες τα λεφτά από τις εκτελεσθείσες συνταγές μέχρι και τον Απρίλιο (όχι η δικιά μου, η φαρμακοποιός). Άρα, το Δημόσιο της χρωστά τα λεφτά της από τον Μάιο και δώθενες.
Φυσικά, η φαρμακοποιός απέχει από τις υποχρεώσεις της, όπως απέχει και το Δημόσιο. Έτσι, ο ασφαλισμένος του Δημοσίου που πάει εκεί με τη συνταγή του πληρώνει κανονικά τα φάρμακα που καλείται να πάρει και, αφού καταθέσει την απόδειξη στο Ταμείο του, να πάρει τα λεφτά που έδωσε ύστερα από τέσσερις μήνες στην καλύτερη περίπτωση.
Πάμε ξανά στο φαρμακοποιό. Στον οποιονδήποτε φαρμακοποιό.
Ο φαρμακοποιός, από φέτος χάνει το αφορολόγητο των 10.500 ευρώ και από εκεί που δήλωνε 10.500 ετησίως και πλήρωνε μεδέν, τώρα καλείται να πληρώσει στην εφορία 1.500 και για το γεγονός αυτό μόνο… ευφορία δεν νιώθει (την είπα την εξυπνάδα μου πάλι, δεν άντεξα). Αν αυτό το ενάμισι χιλιάρικο δεν το πληρώσει εγκαίρως, τότε μαύρο φίδι που τον έφαγε. Άσχετα αν υπάρχει η περίπτωση να μην έχει βγάλει αυτά τα λεφτά. Δηλαδή, είτε βγάζει 8.000 το χρόνο, αφού η επιχείρηση μπορεί να μην αφήνει πολλά λεφτά, είτε 10.500, θα πληρώσει 1.500 όπως και να’ χει.
Αφήνω στην πάντα αυτό το παράλογο και επιστρέφω στο προαναφερθέν παράλογο. ΓΙΑΤΙ, κύριοι, ο φαρμακοποιός να πληρώσει στην ώρα του το φόρο που του επιβάλλετε καταχρηστικά, την ώρα που εσείς όχι μόνο δεν είστε εντάξει, αλλά τον κρεμάτε και με το χειρότερο τρόπο??? ΕΕΕΕΕ??????
Αυτά τα χάλια τα θυμάμαι κι από τον πατέρα μου, όταν ήταν ενεργός γιατρός (τώρα είναι συνταξιούχος). Το δημόσιο του πλήρωνε το 1/4 από αυτά που έπαιρνε κανονικά στο ιατρείο του και πλήρωνε στο τετράμηνο στην καλύτερη περίπτωση. Καλά, όταν μεσολαβούσε καλοκαίρι, δεν το συζητώ, τα κλαίγαμε τα δραχμουλίνια μας…
Την ίδια ώρα, οι κουμπάροι οργιάζουν, οι παπάδες θησαυρίζουν, λαϊκή περιουσία δίνεται με βούλες του σουλτάνου σε μοναχούς που έχουν απαρνηθεί τα εγκόσμια, αλλά έχουν οικονομικούς συμβούλους και στρατιές δικηγόρων. Ο Ρεγκούζας δίνει κρατική διαφήμιση στον τσοντοκαναλάρχη, το όνομα του οποίου μου διαφεύγει. Εκδότες – καναλάρχες που χρωστάνε σε όποιον μιλάει ελληνικά έχουν άποψη και δημιουργούν άποψη. Μουσάτοι Κολωνακιώτες πούστηδες μετατρέπονται από ψυχάκηδες σε τιμητές των πάντων. Πλήθος βο(υ)λευτές διαθέτουν υπεράκτιες εταιρίες για να κρύβουν τα υπερπολυτελή αποκτήματά τους, όπως ο κ. Βουλγαράκης, ο οποίος ναι μεν απεπέμφθη, αλλά ένας απεπέμφθη χιλιάδες κρύβονται. Βο(υ)λευτές που κόπτονται για το περιβάλλον διαθέτουν εταιρείες που το μολύνουν ή ετοιμάζονται να αναλάβουν δημόσια έργα, χωρίς να έχουν βγάλει στη ζωή τους μισό ευρώ. Ο πρωθυπουργός είναι ο δεύτερος πιο πλούσιος πολιτικός και ο πρώτος είναι ο αρχηγός κοινοβουλευτικής ομάδας αριστερού gay friendy κόμματος που ονειρεύεται μαξιλάρια δίπλα σε πράσινες καρέκλες. Τα αφεντικά γίνονται ολοένα και πιο ασύδοτα, μπήγοντας τα δόντια τους όλο και πιο βαθιά στη σάρκα του εργαζόμενου, μπας και βρουν κάνα λιπάκι να γλυκαθούνε, αλλά πού να το βρουν το λίπος από τις 3 και 60 που δίνουν, μόνο το κόκκαλο έχει μείνει κι αυτό θα μας το σπάσουν μπας και μας ρουφήξουν το μεδούλι. Στα δημόσια νοσοκομεία οι προμηθευτές ορθοπεδικών υλικών έρχονται να πάρουν όσα προμήθευσαν χωρίς να εισπράξουν ποτέ τίποτα, παρά μόνο υποσχέσεις. Ο προϋπολογισμός καταργεί τους ειδικούς λογαριασμούς και μαζί και εκείνους που στήριζαν τα απογευματινά ιατρεία στα δημόσια νοσοκομεία.
ΚΑΙ ΕΡΧΕΣΤΕ ΕΣΕΙΣ, ΡΕ ΜΑΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΓΙΑ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ?????
ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΓΑΜΗΘΕΙΤΕ.
Υ.γ.: Όχι ότι και οι Πασόκοι θα κάνουν και τίποτα. Τόσο καιρό προηγούνται στις δημοσκοπήσεις και μια πρόταση δεν έχω ακούσει, μόνο το πόσο κακός είναι ο Καραμανλής. Λες και ο δικός τους (και ο Τσιπραβάνος μαζί) είναι καλύτερος. Μαλακίες. Αυτά, όμως, που θίγω δεν έχουν να κάνουν με κάποιο κόμμα. Ποιο κράτος-δικαίου, ποιο κράτος πρόνοιας; Στην τελική… ποιο κράτος ρεεεε….
Όλα τα λεφτά. Για ακόμη μια φορά, η πιο εύστοχη και πιο νηφάλια τοποθέτηση εν μέσω μιας άνευ προηγουμένου κρίσης. Μακριά από λαϊκισμούς και φανφαρονίστικες κορώνες περί... εκλογών εδώ και τώρα. Και φυσικά χωρίς μικροκομματικούς προσανατολισμούς.«Αυτή πρέπει να είναι η απάντηση σε ό,τι ζούμε σήμερα. Ένα κίνημα μαζικό, περιφρουρημένο, που δεν έχει καμία ανάγκη από τη δήθεν προστασία των σωμάτων ασφαλείας. Δεν έχει καμία ανάγκη επίσης από την προστασία από τους κουκουλοφόρους. Εμείς σε καμία περίπτωση δεν ταυτίζουμε τη δικαιολογημένη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, αν θέλετε τη διάθεση για εκδίκηση για την κρατική καταστολή, για το θύμα, για τα θύματα της κρατικής καταστολής, για τα θύματα των εργατικών ατυχημάτων, με τη μορφή δράσης των κουκουλοφόρων. Δεν δικαιολογούμε καμία τέτοια μορφή πάλης και ούτε ταυτίζουμε το σκληρό πυρήνα των κουκουλοφόρων με νέες μορφές κινήματος, με «ιδιότυπες μορφές κινήματος», όπως ακούμε.
Ο σκληρός πυρήνας, ο ηγετικός και όχι όλο το σώμα των κουκουλοφόρων, πάει μακριά. Έχει προκύψει μέσα από τους κόλπους της κρατικής εξουσίας, και επί ΠΑΣΟΚ και επί Ν.Δ. Χρησιμεύει για να δικαιολογεί την κρατική καταστολή, για να συκοφαντεί και να δυσφημεί το κίνημα. Για να τσακίζει το λαϊκό κίνημα. Δεν ξέρω αν αυτός ο σκληρός πυρήνας σήμερα έχει γίνει κάτι σαν τους Ταλιμπάν, αν έχει ξεφύγει από τον έλεγχο ή μπορεί να έχει ξεφύγει και προ πολλού. Πάντως, δεν έχουν καμία σχέση με την οργή των νέων ανθρώπων και την αγανάκτησή τους.
Καλούμε, από αυτή τη θέση, την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ να σταματήσει να χαϊδεύει τα αυτιά των κουκουλοφόρων. Δεν λέμε ότι ταυτίζεται με αυτούς. Ωστόσο πιστεύουμε ότι τους χαϊδεύει τ’ αφτιά, βλέποντας μπροστά του την κάλπη, ψήφους, καρέκλες, μαξιλάρια, δεν ξέρω τι. Να σταματήσει. Υπάρχει σήμερα ένα νεανικό κίνημα, πολύμορφο, πολύβουο, που μπορεί να εκφραστεί μ’ ένα τρόπο τέτοιο που να συγκεντρώσει την συμπάθεια και την ενεργητική συμπαράσταση όλων των εργαζομένων».